Menu

Umywanie nóg

Dzień Kapłaństwa

Słowa  wypowiedziane  do kapłanów  podczas  Mszy św.  w Wielki Czwartek  5.04.2007r.

         Wspólnota dla każdego jest prezentem, najlepszą szkołą miłości. To we wspólnocie najlepiej dostrzegamy swoje braki. Uczymy się patrzeć z miłością na innych.

Pan Jezus ustanowił sakrament Eucharystii i Kapłaństwa podczas ostatniej Wieczerzy w Wielki Czwartek. Sakramenty te są ze sobą bardzo blisko powiązane. Najświętszy Sakrament to Eucharystia. Jest potrzebna abyśmy mieli prawdziwe życie, z drugiej strony potrzebny jest kapłan, który by Eucharystię sprawował. Kapłaństwo odgrywa doniosłą rolę w życiu chrześcijańskim. Sakramentu kapłaństwa udzielają biskupi, którzy posiadają pełnię władzy kapłańskiej. Przez nałożenie rąk dokonują święceń kapłańskich, poprzez co sakrament ten wyciska niezatarte znamię na duszy kapłana. A przecież wiara jest wielkim darem, który człowiek winien nieustannie rozwijać w swoim życiu. Człowiek ciągle dokądś zmierza. Ma wyznaczone cele, które chce osiągnąć. Aby lżej było nam rozwijać swoją wiarę, pogłębiać i bardziej przeżywać idąc śladami Chrystusa potrzebny tu jest Nam kapłan. Dziś w Dniu Kapłaństwa pragniemy zatrzymać się przy swoich kapłanach naszej parafii uczestnicząc tak licznie w Najświętszej Eucharystii ofiarowanej kapłanom. Kim Wy Drodzy Kapłani jesteście w naszej parafii: ksiądz proboszcz Jacek Dąbek i ksiądz wikariusz Robert Kowalski.

         Kapłanie Jacku – przyszedłeś do parafii pogłębiać wiarę i budować nowy Dom Boży. Ks. proboszcz to człowiek nadziei. Wyraża się w postawie człowieka, który pewny swej wiary w miłość, jaką Bóg Cię obdarza. Jesteś wspaniałym gospodarzem, organizatorem, partnerem dla wszystkich, kochający bardzo dzieci. Potrafisz otworzyć swoje serce dla najmłodszych, czego dowodem są często wypowiadane słowa – moje różyczki, dziubeczki, perełki i wiele wiele innych. Te ciepłe słowa najmłodsi zanoszą do swoich domów rodzinnych, które na pewno są cegiełką do radości w niejednej rodzinie.

Dzień Drogi Kapłanie, kiedy usiadłeś przy żłóbku w Dzień Bożego Narodzenia otoczony wielką gromadą dzieci malutkich i większych. Jakże Twoja postawa kapłana przekazała najmłodszym wzór prawdziwej wiary i miłości do bliźniego. Ten przykład i wiele innych, nie sposób wszystkich wymienić napawa Nas radością. A takie zachowanie kapłanów przyciąga małych i wszystkich do Boga i Kościoła. Jesteś pełny życia i chęci do pracy, wspaniały organizator pielgrzymek bliskich, dalszych i bardzo dalekich, chociażby Ziemia Święta, Rzym.

Rok 2006 Drogi proboszczu był rokiem szczególnym dla Ciebie, parafii i parafian. To rok, kiedy mogliśmy uwierzyć w to, co powiedziałeś przychodząc do parafii – buduję nowy Kościół. Nieustające Twoje modlitwy, prośby i błagania wraz z parafianami sprawiły, iż dzięki woli Bożej powstały fundamenty nowego Kościoła. Wreszcie nadszedł ten prawdziwy, szczególny i długo oczekiwany w parafii dzień 15 października tj. była niedziela. Na fundamentach nowego Kościoła została odprawiona I koncelebrowana, dziękczynna Msza Święta. Drodzy kapłani, kiedy stanęliście przy ołtarzu pojawiły się łzy i wzruszenie. Łzy ks. proboszcza podczas głoszenia Słowa Bożego były wielką dumą i radością za co głośno dziękował Panu Bogu. Twoja postawa, wiara jaka wynika z głębi Twojego serca przekazywana nam słowem, czynem czyni Nas bardziej wzbogaconych, bliższych Bogu i drugiemu człowiekowi.

         Księże Robercie – z dużą odpowiedzialnością podejmujesz się każdego zadania jako wikariusz. Cieszymy się, że poznałeś parafię, pracujesz z młodzieżą. Prowadzisz i wzbogacasz chór dziewcząt nowymi piosenkami, wspomagasz chór grą na gitarze. Potrafisz znaleźć źródła wiary, aby przybliżyć ludzi do Boga i Kościoła, aby umieć kochać i okazywać swą miłość Bogu i bliźniemu. Poświęcasz wiele czasu młodzieży, organizujesz spotkania, przygotowujesz scenki teatralne z życia Chrystusa, które są ciekawe i chętnie oglądane.

         Drodzy Kapłani – Wasza mądrość i głębia kazań trafia i przemawia do ludzi, czego dowodem jest tak liczna obecność parafian na Mszach Świętych i uroczystościach kościelnych. Swoją osobowością i przykładem służby Panu Bogu przyciągacie wielu młodych chłopców do pełnienia roli ministrantów. Umiecie cieszyć się drobiazgami, dzielicie się na bieżąco wszystkim co powstaje, rozwija się w parafii. Na straży rozwoju parafii stoi sam Bóg, ale Wy kapłani poświęcacie wiele dnia godzin w modlitwach aby parafia rosła i rozwijała się. Dążycie, aby była jedna wspólna rodzina parafialna służąca Bożemu Miłosierdziu. Bo to buduje Kościół, dom i rodzinę. Wasze serca czułe, stanowcze i zdolne do pokonania tego co Bogu i ludziom jest miłe i dobre.

Życzymy Wam Drodzy Kapłani:

aby Boże Miłosierdzie promieniujące miłością i ufnością zawsze Wam przewodniczyło w posłudze duszpasterskiej;

wszelkich darów Ducha Świętego,

aby uśmiech zawsze był na Waszej twarzy;

zdrowia w codziennym życiu kapłańskim;

życzliwości od parafian;

i aby Zmartwychwstały Chrystus zawsze Wam błogosławił

                                                    Szczęść Boże

Dzisiaj jest

wtorek,
22 maja 2018

(142. dzień roku)

Święta

Wtorek, VII Tydzień zwykły
Rok B, II
Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Rity z Cascia, zakonnicy

Zegar